10. YALNIZLIĞIN PSİKOPATOLOJİ ÜZERİNE ETKİLERİ

Özet

Bu araştırmada, bireylerin yalnızlık düzeylerinin psikopatolojik belirtiler üzerindeki etkisi incelenmiştir. İlişkisel tarama modeliyle yürütülen çalışmanın örneklemini, kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 400 yetişkin birey oluşturmuştur. Veriler, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Kısa Semptom Envanteri kullanılarak toplanmış; analizlerde t-testi, ANOVA, Pearson korelasyon ve regresyon yöntemlerinden yararlanılmıştır. Bulgular, katılımcıların genel olarak orta-üst düzeyde yalnızlık ve psikopatolojik belirtiler yaşadıklarını göstermiştir. Kadınların psikopatoloji ve alt boyut puanları erkeklere göre anlamlı biçimde daha yüksek bulunmuştur. Yaş, medeni durum, eğitim, gelir ve yaşam düzenine göre yalnızlık ve psikopatoloji düzeylerinde anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Yalnızlık, depresyon, anksiyete ve hostilite puanlarının ileri yaş gruplarında, dul bireylerde, düşük eğitim ve gelir düzeyine sahip olanlarda ve yalnız yaşayanlarda daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Korelasyon analizleri, yalnızlık ile psikopatoloji ve alt boyutları arasında pozitif yönlü ve güçlü ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur. Regresyon sonuçları ise yalnızlığın psikopatolojiyi anlamlı biçimde yordadığını ve varyansın %59’unu açıkladığını göstermiştir. Sonuç olarak, yalnızlığın psikolojik belirtiler üzerinde güçlü bir etkisi olduğu belirlenmiş; bulgular yalnızlıkla mücadeleye yönelik psiko-sosyal destek programlarının ruh sağlığı açısından önemini vurgulamıştır.

Yazarlar

Dr. Öğr. Üyesi Esra Gül KOÇYİĞİT
Nuray TAÇKIN