3. TÜRKİYE VE KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ’NDE HUKUK VE AHLAK AÇISINDAN KUMAR

Özet

İnsanlığın toplumsal hayata geçişi, tarihsel süreçte önemli bir dönüm noktasını oluşturur. Toplumsal yaşam, bireylerin yalnızca bir arada bulunmalarını değil, aynı zamanda belirli kurallar ve değerler etrafında örgütlenmelerini gerektirir. İnsanlar hayatta kalma, güvenlik ve düzen arayışıyla bir araya gelirken, bu birliktelik hukuki ve ahlaki normların doğuşuna zemin hazırlamıştır. Hukuk, toplumsal düzenin korunmasını amaçlarken; ahlak, bireylerin vicdani ve manevi yönlerini düzenleyen bir alan olarak karşımıza çıkar. Tarih boyunca din, kültür ve gelenekler bu iki kavramın şekillenmesinde belirleyici rol oynamıştır. Dolayısıyla hukuk ve ahlak, aynı toplumsal yapının farklı düzlemlerinde işleyen, birbirini etkileyen ancak zaman zaman çatışan iki düzen biçimidir. 

Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyeti (T.C.) ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (K.K.T.C.) özelinde, kumar olgusunu hukuk ve ahlak ilişkisi çerçevesinde incelemektedir. Kumar, toplumsal gerçekliğin bir parçası olarak hem özel hukukta hem de ceza hukukunda düzenlenmiş bir kurumdur. Bununla birlikte, ahlaka ilişkin kavramların hukuki yaptırımlarla iç içe geçtiği durumlarda sınırlar belirsizleşmekte, temel hak ve özgürlükler açısından riskler ortaya çıkmaktadır. Türk hukukunda kumar, genellikle genel ahlakın korunması gerekçesiyle sınırlandırılmış; Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde ise ekonomik fayda gözetilerek daha esnek bir yaklaşımla ele alınmıştır. Bu bağlamda çalışma, kumarın hem hukuki düzenlemeler hem de ahlaki değerlendirmeler açısından nasıl bir konumda olduğunu, modern toplumun değişen değerleri ışığında tartışmaktadır.

Yazar

Dr. Öğr. Üyesi Gözde ERKİN